Koszenila na talerzu

koszenila

Sproszkowane koszenile, Sprinky, GNU, wikimedia

Koszenila jest szeroko stosowanym barwnikiem w przemyśle spożywczym, często kryje się pod kodem E120. To co w niej niezwykłego to jej pochodzenie. Jest to trwały barwnik naturalny, znany od wieków – otrzymuje się go z wysuszonych owadów, które się potem mieli. Owadami tymi są pluskwiaki Dactylopius coccus (czerwiec kaktusowy). Pomimo, że technologia prze naprzód, to koszenila jest bardzo chętnie stosowana w przemyśle, szczególnie, że w przeciwieństwie do innych barwników – ma naturalne pochodzenie.

Gdzie dodaje się koszenilę?

Odpowiedź jest szeroka – dodawana jest wszędzie tam, gdzie potrzeba trwałego zabarwienia finalnego produktu spożywczego. Koszenilę często spotkać można na etykietach jogurtów, lodów, barwi się nią mięsa, ciasta, sosy i różnego rodzaju napoje. Kryje się pod nazwami E120, koszenila, kwas karminowy albo karmin.

Czy koszenila jest szkodliwa dla zdrowia?

Koszenila jest produktem naturalnym, nie posiada żadnych stwierdzonych chorobotwórczych skutków spożywania. Natomiast u niektórych osób może powodować silną reakcję alergiczną.

Regulacje użycia koszenili

W Unii Europejskiej obecne prawodawstwo ogranicza grupę produktów spożywczych do których można dodać karmin, jak również ustala maksymalną jej ilość. Ograniczenia te wynikają z kwestii związanych z reakcjami alergicznymi.

Koszenila a czerwień koszenilowa

Wbrew pozorom to nie jest to samo. Koszenila, będąca naturalnym składnikiem oznaczana jest jako E120, natomiast czerwień koszenilowa (E124) jest syntetyzowana.



1 komentarz

  1. I czerwnień koszenilowa (E124) jako barwnik azowy, jest już nieciekawym barwnikiem. Ogólnie barwniki azowe z definicji to nic dobrego :P

Dodaj komentarz