Teraz czytasz
Witamina D

Witamina D

Natalia Kmieciak
witamina D

Witamina D – w ostatnich latach widoczne jest ogromne zainteresowanie naukowców i lekarzy jej tematem i rozważaniami dotyczącymi konieczności jej suplementacji. Nic dziwnego, gdyż najnowsze badania epidemiologiczne pokazują, iż na niedobory witaminy D cierpi niemal 90% polskiego społeczeństwa. Grupą szczególnie narażoną na ich wystąpienie są dzieci i osoby starsze, a konsekwencje deficytów mogą przynosić katastrofalne skutki dla naszego organizmu.

Witamina D i jej funkcje

Witamina D pełni w ustroju szereg ważnych funkcji, rozpoczynając od uczestnictwa w utrzymaniu homeostazy wapniowo-fosforanowej i prawidłowej mineralizacji kości, a także jej wpływie na właściwe funkcjonowanie układu endokrynnego, autoimmunologicznego, nerwowego, czy mięśniowego.

Według aktualnych norm zapotrzebowanie na witaminę D kształtuje się na poziomie 5µg dla niemowląt, dzieci, młodzieży oraz dorosłych do 50 roku życia, 10µg dla kobiet i mężczyzn w wieku 51 – 65 lat oraz 15µg dla osób po 65 roku życia.

Kto jest zagrożony deficytem?

Do grup osób, które szczególnie powinny dbać o odpowiednie dostarczenie tej witaminy zaliczamy niemowlęta i dzieci w okresie intensywnego wzrostu, ze względu na ryzyko rozwoju krzywicy oraz osoby w wieku podeszłym, u których dochodzi do zmniejszenia wytwarzania aktywnych form tej witaminy w komórkach skóry oraz spadku jej przemiany w nerkach i wątrobie. Ponadto ludzie starsi znacznie mniej czasu spędzają na świeżym powietrzu, co dodatkowo sprzyja powstawaniu niedoborów. Do innych czynników ryzyka rozwoju deficytów witaminy D w organizmie zaliczamy nadwagę, otyłość, zaburzenia wchłaniania, choroby nerek, wątroby oraz niektóre leki.

Skutki niedoboru witaminy D

Niedostateczne zaopatrzenie organizmu w tę witaminę skutkuje zmianami kostno–szkieletowymi, prowadząc u dzieci do krzywicy, u dorosłych do osteomalacji, czyli rozmiękania kości oraz osteoporozy i zwiększonego ryzyka złamań u seniorów. Ponadto najnowsze badania pokazują, że rola witaminy D znacznie wykracza poza wpływ na układ kostny. Jej niedobór może zwiększać ryzyko rozwoju cukrzycy, wielu nowotworów (jelita grubego, piersi i prostaty), chorób układu sercowo–naczyniowego, w tym głównie zawału mięśnia sercowego oraz być przyczyną zaburzeń w funkcjonowaniu układu immunologicznego (częstsze infekcje) oraz psychicznego, skutkując depresją i pogorszeniem nastroju.

Źródła witaminy D

Witamina D dostaje się do organizmu dwoma drogami: na skutek jej podaży wraz z dietą oraz w wyniku syntezy w komórkach skóry. Najbogatszym źródłem pokarmowym są tłuste ryby, takie jak węgorz, śledź, łosoś, halibut czy makrela (5 – 10µg) oraz oleje z tych ryb, a także w mniejszych ilościach margaryna, masło, mięsa, czy produkty mleczne (do 5 µg). Jednak, ze względu na ubogość źródeł, ilość witaminy D dostarczona wraz z pożywieniem jest niewystarczająca do pokrycia dziennej normy.W znacznej większości, bo w 80%, witamina D powstaje w organizmie na skutek syntezy skórnej wywoływanej przez promienie słoneczne. Aby zapewnić organizmowi właściwe zaopatrzenie w tę witaminę wystarczy codzienne spędzić 20 – 30 minut na słońcu.

Sprawa nie jest jednak tak prosta, gdyż po pierwsze konieczna jest co najmniej 18% ekspozycja ciała na promienie słoneczne, w tym głównie górnych jego partii, tj. twarzy, ramion i tułowia, po drugie wszelkie stosowane przez nas kremy z filtrem, chroniące przed rozwojem raka skóry, zmniejszają syntezę skórną witaminy D wręcz do zera.

Ponadto współczesny tryb życia ludzi również nie sprzyja dostatecznej produkcji skórnej, obecnie spędzamy większość czasu w zamkniętych pomieszczeniach oraz poruszamy się głównie środkami transportu.

Zobacz również
witamina d niedobór a cukrzyca

Czy suplementować witaminę D?

Polska, ze względu na swoje położenie geograficzne, jest krajem, który przez znaczną część roku pozostaje poza zasięgiem słońca. Stąd też, ryzyko niedoborów szczególnie wzrasta w okresie jesienno-zimowym. Najnowsze badania ekspertów pokazują iż w tym okresie, tj. od końca września do kwietnia, wszyscy Polacy powinni suplementować witaminę D. Według obecnych rekomendacji dla mieszkańców Europy Środkowej, w tym Polski, opublikowanych w 2013 roku przez dr Płudowskiego, dzienna suplementacja witaminy D powinna wynosić dla niemowląt: 10µg oraz w zależności od masy ciała dla dzieci i młodzieży do 18 roku życia: 15 – 25µg, natomiast dla dorosłych i osób starszych: 20 – 50µg. W przypadku osób szczególnie narażonych na niedobory oraz tych, które z rożnych przyczyn nie są w stanie zapewnić sobie odpowiedniej ekspozycji na słońce (dotyczy to głównie seniorów), naukowcy zalecają przyjmowanie suplementów w ciągu całego roku.

Dowiedz się więcej:

5/5 (1)

Proszę oceń

Obejrzyj komentarz (1)