E223 – Pirosiarczyn sodu. Norma, właściwości, zastosowanie

Avatar photo
✔ Aktualizacja: nowe wyniki badań
pirosiarczyn sodu e223

Pirosiarczyn sodu (E223) jest to bardzo powszechnie stosowany konserwant przeciwdziałający rozwojowi bakterii i pleśni. Pobrany z żywności jest metabolizowany w wątrobie, a następnie wydalany z moczem.

e223
Właściwości E223 i norma

Przy spożyciu dużych ilości bądź długotrwałej ekspozycji z wielu źródeł może powodować różne objawy skórne od wysypki, pokrzywki, po atopowe zapalenie skóry, objawy kataru alergicznego a nawet przyczyniać się do wystąpienia napadów kaszlu u astmatyków.  Dodatek tego konserwantu niekiedy obniża zawartość niektórych witamin w produktach do których jest stosowany. Dla ograniczenia ryzyka zdrowotnego konsumentów wyznaczono dopuszczalną dzienną dawkę tego związku wynoszącą 0,7 mg/kg masy ciała/dobę.

Zastosowanie pirosiarczynu sodu

E223 stosowany jest zarówno do produktów świeżych (winogrona, borówki, czosnek, niektóre warzywa mrożone, świeże i mrożone skorupiaki)  jak i przetworzonych (pieczywo, herbatniki produkty ciastkarskie, pulpy owocowe, owoce suszone i kandyzowane, suszone warzywa i grzyby, marmolady i dżemy a także piwa, wina miody pitne i wiele innych).

Pirosiarczyn sodu jest dostępny w handlu, kupowany często przez amatorów wyrobu domowych alkoholi. Związek ten wykorzystywany jest również przemyśle budowlanym, fotograficznym, garbarskim jako środek wybielający i czyszczący.

Zobacz również
trener personalny

Czy E223 musi pojawić się na etykiecie?

🔎 E223 może być alergenem. Z uwagi na to producenci mają obowiązek wykazywania na etykiecie zawartości dwutlenku siarki. Dotyczy to jednak wyłącznie sytuacji, gdy przekroczone jest stężenie powyżej 10 mg/kg lub 10 mg/litr w przeliczeniu na całkowitą zawartość SO2 dla produktów w postaci gotowej bezpośrednio do spożycia lub w postaci przygotowanej do spożycia zgodnie z instrukcjami wytwórców [1].

Bilbiografia:

  1. ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r., https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2011:304:0018:0063:PL:PDF
  • Data pierwotnej publikacji: 14.07.2016
  • Data ostatniej aktualizacji o wyniki badań: 18.02.2024